رقص در رویا

خیس بشیم آی خیس بشیم، واسه ابرا بخونیم

کوچه ها خیابونا، عابرای خیس ِ آب

گره ی کور ِ عبور، افسرای خیس ِ آب

غزل و ترانه خیس، حرف ِ عاشقانه خیس

گونه ی ستاره خیس، قصه ی شبانه خیس

.

خیسه اینجا همه چی، همیشه ابره هوا

عصای پدر بزرگ، حتی مشق ِ بچه ها

خیلی ساله می باره، این بارون بند نمی آد

روزای آفتابی رو، هیچکی یادش نمیاد

.

آخر ِ خبر شبا، تو هواشناسیا

همیشه جمله اینه: فردا ابره همه جا!

بغض ِ این ابر ِ سیاه، آخ اگه تموم بشه

آخ اگه خورشید خانم، دوباره قد بکشه

. .

کی میاد با هم بریم؟ زیر ِ بارون بمونیم

خیس بشیم آی خیس بشیم، واسه ابرا بخونیم

مطربای دوره گرد، پنجه های بارونی

باز از آفتاب می خونن، با صدای بارونی

" غزل و ترانه خیس، حرف ِ عاشقانه خیس

گونه ی ستاره خیس، قصه ی شبانه خیس "

مثل شما با این سر و شکل و لباس!

کپه ی نور ِ ما سبک تر از هواس

خورشید خانم رهاتر از من و شماس!

هر کی می خواد با کلاشی

سر ِ کلاس ِ نقاشی

پیرهن ِ گلدار نکشیم

خاطره ی یار نکشیم

درخت سرباز نکشیم

بدتر از اون ساز نکشیم!

باید بدونه عاقبت

دو بال ِ پرواز می کشیم

درهای این مدرسه رو

رنگی و دلباز می کشیم

رو کاغذای بی صدا

ساز می کشیم! ساز می کشیم!

شهیار قنبری

تو ای نایاب، ای ناب

مرا دریاب، دریاب

منم بی نام، بی بام

مرا دریاب تا خواب

مرا دریاب مستانه

مرا دریاب تا خانه

مراقب باش تا بوسه

مرا دریاب بر شانه

مرا دریاب، من خوبم

هنوزم آب می کوبم

هنوزم شعر می ریسم

هنوزم باد می روبم

مرا دریاب در سرما

مرا دریاب تا فردا

مرا دریاب تا رفتن

مرا دریاب تا اینجا

مرا دریاب تا باور

مرا دریاب تا آخر

مرا دریاب تا پارو

مرا دریاب تا بندر

.

تو ای نایاب . .  ای ناب

مرا دریاب . دریاب

منم بی نام، بی بام

مرا دریاب تا خواب . .